De grootste leugen

De dag waarop je te horen kreeg dat Sinterklaas niet bestond, dat kan bijna iedere volwassenen zich nog herinneren. Waarschijnlijk omdat dit in een kinderleven een hele aangrijpende gebeurtenis is.

Maandag was het voor Louis zover. Al langer tweifelden Tobias en ik over wel of (nog) niet vertellen en ik schreef ook al in december deze blog over. Toen had ik me voorgenomen het in januari te vertellen. Maar in januari was hij nog zo vol van het hele feest dat we het nog maar weer eens wat uitstelden.

 

huis van sinterklaas in Spanje
Het huis van Sinterklaas in Spanje- Charlotte Dematons

 

Dan in ieder geval voordat hij naar de bovenbouw gaat en aangezien aanstaande maandag school weer begint was NU het moment aangebroken.

Eergister gingen Louis en ik samen op de fiets naar de Albert Heijn in Egmond aan de Hoef om boodschappen te doen voor de lunch (hij is dol op naar de winkel gaan want dan gaat hij strips lezen bij de tijdschriften) en toen we terugfietsten dacht ik ineens dit is het moment. Boven op een duin zei ik dat hij even moest stoppen omdat ik hem iets moest vertellen.

pakjeshuis
cadeaupakhuis- Charlotte Dematons

 

Ik zei: “Louis, ik moet je iets vertellen over Sinterklaas.” Louis keek heel blij. “Het is niet persee iets leuks….. want eigenlijk bestaat hij niet (meer). Wist je dat al? ” Ja, zei hij, dat wist ik eigenlijk al. Oh, zei ik opgelucht, dat is fijn want nu je naar de bovenbouw gaat ….. en ik ratelde nog wat door over lootjes trekken, surprise’s, dat je na een tijdje de waarheid moest horen en dat het feest gewoon blijft bestaan.

kamer van de sint
de woonkamer van de pieten en de studeer- en zitkamer van Sinterklaas – Charlotte Dematons

 

We stapten weer op de fiets en reden het laatste stukje naar het duinhuisje. Louis was wel erg stil en ineens fietste hij heel hard van me weg. Aangekomen in het huisje sloot hij zich met een klap van de deur op in de wc en weigerde er nog af te komen. Een enorme huilbui volgde en alleen Tobias mocht hem troosten (ik was de kwaje pier natuurlijk).

een tijdje later was hij wel weer aanspreekbaar en toen Ole even aan het buitenspelen was praatte we over nepsinterklazen, over dat Opa Jan ook sinterklaas was en over hoe we de pakjes dan voor de deur zetten en iemand op de deur lieten bonzen. Toen begon hij het toch ook wel weer leuk te vinden dat hij nu deelgenoot was van dit grote geheim en dat hij nu bij de volwassenen hoorden die het wisten. De rest van de dag stelde hij er af en toe een vraag over zoals: zijn de pieten dan ook niet echt? , Hoe vond jij het toen je het hoorde? en hoe oud is Sinterklaas dan echt geworden?

pakjesboot
de pakjesboot- Charlotte Dematons

 

Gisteren op het strand zei hij ineens: Mama, waarom hebben de kinderen van Sinterklaas het niet van hem over genomen en daarna weer hun kinderen en zo voort. Dan zou hij nu nog wel bestaan. Ik legde hem uit dat Sinterklaas een heilige was en een priester en dat hij dus geen kinderen had omdat hij ook geen vrouw had.

nepsinterklazen
alle hulpsinterklazen komen solliciteren- Charlotte Dematons

Ik ben benieuwd wat hij er nog meer over wil weten. Het is fijn dat hij het nu eindelijk weet want hoe ouder je kind wordt, hoe meer het voelt als liegen. Morgen is Louis jarig en wordt hij negen.

Voor Ole houden we het nog een tijdje geheim en het is ook leuk voor Louis dat hij nu deelgenoot is geworden van ‘de wetende’

 

charlotte-dematons-sinterlaas-pagina-spread-3
pakjesavond- Charlotte Dematons

Weet u nog wanneer u hoorde dat Sinterklaas niet bestond en hoe vond u dat toen?

 

Eén reactie

  1. Nou, ik weet het niet meer, wel vertelt mijn moeder dat zelf nog weleens, want ik geloofde haar niet, dat hij niet bestond. Dit komt ook, omdat ik zelf op 6 dec. jarig ben, ja right? En vanaf mijn geboorte ben gevuld met feitjes en weetjes die anderen vaak toen, nog niet wisten, Sint was eigenlijk echt op 6 dec. jarig bijv. Maar hij wilde die dag in rust zijn verjaardag vieren, dus ging hij op 5 dec. rond met… dus het werd een band, en zo ook op school, elk jaar kwam Sint, en elk jaar, mocht ik apart van de rest bij de Sint komen, maar ook mijn klasgenoot Ivar, die was wel op 5 dec. jarig, maar wij tweetjes mochten jaar na jaar, nu de onderbouw dus, bij hem komen en kregen een apart cadeautje, groter ook, niet zo heel groot, maar wel anders. Omdat wij…

    Geloof mij, als je moeder dan probeert te vertellen dat… ik heb staan springen en en gelachen volgens mijn moeder, en gezegd dat het niet waar was, hij was toch op school? Ik was toen 8 geloof ik, of 9 zelfs… en ik weet nog wel dat ik, toen ik 9 was ook nog geloofde, terwijl ik al in de derde zat en lootjes zat te trekken met de rest, een surprise ging maken thuis, dat maakte weinig uit, hij was echt!

    Ik denk dat ik met 10 wel wist dat het niet zo was, en ik heb mij jarenlang wat ‘dom’ gevoeld, het is alsof ik altijd voor die tijd uitgesloten heb om de hints te horen of mede klasgenoten, weet er echt niets meer van, wel dat ik hem altijd verdedigde, hahaha

    X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s